Wszyscy są podejrzani

Gdy zamkniesz to okno lub cofniesz się, wrócisz prosto do trwającej gry. Zaglądaj tu, kiedy tylko chcesz.

Na czym polega gra

„Wszyscy podejrzani” to gra, w której każdy wciela się w swoją postać i odgrywa scenki, a wszyscy razem próbują ustalić, kto jest sprawcą. Każdy z was staje się jedną z osób, które były na miejscu w dniu, w którym rozegrała się sprawa. Zadajecie sobie nawzajem pytania i odpowiadacie na nie, a potem zestawiacie usłyszane słowa z dowodami, aż znajdziecie sprawcę. Sercem gry jest rozmowa, dlatego im więcej ze sobą rozmawiacie, tym więcej tropów wychodzi na jaw.

Sprawca również jest jednym z graczy i robi wszystko, by słowami obronić się przed zdemaskowaniem. Pozostali także mają sekrety, których woleliby nie zdradzać, więc każdy wydaje się choć trochę podejrzany. Twoim zadaniem jest zatem chronić własny sekret i unikać fałszywych oskarżeń, a przy tym znaleźć prawdziwego sprawcę.

Zanim zaczniecie

Zbierzcie się w jednym miejscu w gronie od 3 do 6 osób, a każdy niech przygotuje własny telefon. Jeśli rozdacie też każdemu kartkę i długopis do notatek, rozmowa pójdzie znacznie sprawniej. Jedna rozgrywka trwa zwykle od 30 do 40 minut, choć gdy dyskusja się rozkręci, może potrwać dłużej.

Jedna osoba zostaje gospodarzem i zakłada pokój, a pozostałych zaprasza, pokazując kod QR z poczekalni lub wysyłając link z zaproszeniem. Gospodarz pełni też rolę prowadzącego, który przyciskiem „Dalej” przechodzi do kolejnych etapów, dlatego warto, by przed każdym przejściem upewnił się, że wszyscy skończyli czytać. Gdy wszyscy są już w komplecie, każdy wybiera swoją postać, a gospodarz rozpoczyna grę.

Czytanie karty postaci

Po rozpoczęciu gry karta twojej postaci pojawi się tylko na twoim telefonie. Najpierw przeczytaj imię, wiek, relacje z innymi i to, co robiłeś tamtej nocy, a dopiero potem zapoznaj się ze swoim sekretem. Podstawowa zasada gry brzmi tak: nie pokazujesz nikomu ekranu z kartą, tylko zdradzasz na głos tyle, ile uznasz za potrzebne.

Jeśli jesteś sprawcą, wyświetli się dodatkowo karta sprawcy. Znajdziesz na niej to, co naprawdę zrobiłeś, dowody, które mogą cię pogrążyć, oraz wymówki na wypadek pytań. Jeśli zobaczysz informację, że sprawcą nie jesteś, należysz do osób szukających sprawcy, ale swojego sekretu nadal musisz pilnować.

Mówienie w imieniu postaci

Wypowiadasz się z perspektywy swojej postaci, w pierwszej osobie, czyli zaczynając od „ja”. Nie potrzebujesz talentu aktorskiego, bo wystarczy, że przypomnisz sobie charakter i sytuację opisane na karcie i zastanowisz się, jak ta osoba by to powiedziała. Na początku możesz czuć się trochę skrępowany, ale po kilku wymienionych zdaniach szybko nabierzesz swobody.

Możesz na przykład opowiedzieć o swoich ruchach: „Około dziewiątej zajrzałem na chwilę do kuchni, a potem od razu poszedłem na górę do swojego pokoju”, a następnie zwrócić się do innych: „Słyszałem wtedy, jak ktoś biegł korytarzem. Czy ktoś z państwa wie, kto to mógł być?”. Te przykłady wymyślono wyłącznie na potrzeby wyjaśnienia, a to, o czym będziesz mówić w prawdziwej sprawie, znajdziesz na swojej karcie, więc właśnie na niej się opieraj.

Oględziny

W każdej rundzie wybierasz na mapie miejsce oględzin, a znalezione tam dowody wyświetlą się jako karty. Przedmioty i dokumenty trafiają do tego, kto zabierze je pierwszy, natomiast ślady, takie jak odciski, zapamiętuje każdy, kto je zobaczył. Liczba oględzin jest ograniczona, dlatego miejsca warto wybierać pod kątem tego, kogo podejrzewasz.

Co robić podczas rozmowy

Po oględzinach wszyscy zbierają się, żeby porozmawiać. Najwygodniej zacząć od rundki, w której każdy po kolei mówi, gdzie był tamtej nocy, a potem można już swobodnie pytać, kogo się chce. Pytający powinien precyzyjnie wskazywać godzinę i miejsce, a odpowiadający mówi tylko tyle, ile wie jego postać.

Najczęściej padają pytania w rodzaju: „Gdzie pan był o tej porze?”, „Kogo pani wtedy widziała?”, „Czy może pan pokazać dowód, który przed chwilą zabrał?” albo „Dlaczego ma pani ten przedmiot?”. Jeśli czyjeś odpowiedzi do siebie nie pasują albo ktoś wyraźnie kluczy, zanotuj to i wróć do tej kwestii w następnej rundzie.

W aplikacji możesz pokazać lub przekazać dowód tylko wybranej osobie albo ujawnić go wszystkim. To, czego nie trzymasz w ręku, na przykład scenę z sekcji „Co widziałem”, przekazuje się wyłącznie słowami, więc usłyszane informacje od razu zapisuj. Jeśli ktoś poprosi, żebyś pokazał dłonie lub stopy, przytrzymaj pole ze śladami na ciele w „Mojej karcie”, a gdy je puścisz, znów się zasłoni.

Jak chronić sekret i jak daleko można się posunąć w kłamstwie

W tej grze wolno kłamać, niezależnie od tego, czy jesteś sprawcą. Pamiętaj jednak, że słowa sprzeczne z zapisami w aplikacji albo z tym, co ktoś widział na własne oczy, szybko wychodzą na jaw, dlatego najdłużej wytrwasz, jeśli zostawisz fakty w spokoju i będziesz raczej wybierać, co przemilczeć. Wskazówka „Spróbuj tak” pod sekretem w „Mojej karcie” ułatwi ci decyzję, ile zdradzić.

Nawet jeśli nie jesteś sprawcą, a czujesz, że twój sekret zaraz wyjdzie na jaw, możesz oszczędzać słowa albo zmienić temat. Inni mogą jednak uznać to za podejrzane, dlatego bezpieczniej jest przynajmniej to, że nie jesteś sprawcą, wykazać innymi faktami. Ukrywanie dowodów, które masz w ręku, nie odbiera punktów, a te, których nie ujawnisz do końca, i tak wyjdą na jaw, gdy zostanie odsłonięta prawda.

Jak robić notatki

Na kartce zrób osobną rubrykę dla każdej osoby i zapisuj podane przez nią godziny i miejsca. Jeśli zaznaczysz, gdzie czyjeś wersje się pokrywają, a gdzie sobie przeczą, przy głosowaniu będziesz mieć jasne argumenty, a przyda się to także przy odgadywaniu sekretów na koniec. Kto z którego pomieszczenia zabrał dowód, widać na ekranie stołu, więc wystarczy dopytać, co dokładnie zabrał, i uzupełnić notatki.

Głosowanie i odgadywanie sekretów

Po trzech rundach wszyscy jednocześnie wskazują sprawcę. Za sprawcę zostaje uznana osoba z największą liczbą głosów, przy remisie odbywa się dogrywka, a jeśli i ona nie przyniesie rozstrzygnięcia, sprawca się wymyka. Po głosowaniu przychodzi czas na odgadywanie sekretów, w którym dla każdego gracza poza sobą wybierasz po jednym sekrecie.

Prawda i wyniki

Na koniec film i tekst odsłaniają prawdę o tym, co wydarzyło się tamtej nocy. Kto nie był sprawcą, dostaje punkty za trafne wskazanie sprawcy, a sprawca zdobywa punkty, jeśli do końca uniknie zatrzymania. Wspólne wspominanie, kto i gdzie kłamał, bywa zresztą najprzyjemniejszą chwilą całej gry.

Wskazówki dla grających po raz pierwszy

Jeśli przy stole jest wielu nowicjuszy, dobrze, żeby gospodarz poprowadził rozmowę. Niech poprosi, by każdy po kolei opowiedział o tamtej nocy, a do osób, które mówią mało, sam zwraca się z pytaniami, dzięki czemu wszyscy będą uczestniczyć w grze po równo. Ustalony czas na rozmowę sprawi, że runda nie będzie się zbytnio przeciągać, a bez takiego limitu rozmowa trwa, dopóki się nie wyczerpie.

Błędne wnioski to nic złego, a podejrzewanie zupełnie przypadkowej osoby jest częścią zabawy. Słuchanie się nawzajem i odgrywanie scenek jest równie ważne jak wskazanie sprawcy, więc śmiało, bez presji wejdź w skórę swojej postaci i zacznij mówić.

Punkty

Gdy nie jesteś sprawcą, za trafne wskazanie sprawcy dostajesz +2, a za błędne -1. Za każdy odgadnięty cudzy sekret dostajesz +1. Ukrywanie dowodów nie odbiera punktów.

Gdy jesteś sprawcą, dostajesz +3, jeśli unikniesz zatrzymania, a 0, jeśli zostaniesz zatrzymany. Jeśli najwięcej głosów dostanie ktoś inny, zyskujesz dodatkowo +1. Za każdy odgadnięty cudzy sekret dostajesz +1.

Ustawienia

Naciśnij ⚙️ u góry ekranu gry, aby w każdej chwili otworzyć te zasady. Gospodarz znajdzie tam też opcję zakończenia gry. Po zakończeniu gry prawda nie zostanie ujawniona, a wszyscy wrócą do ekranu głównego.